Volgens de NVM is er sprake van een gezonde woningmarkt wanneer er vijf tot tien passende huizen per woningzoekende beschikbaar zijn. Dat getal ligt momenteel slechts op 2,3. Hoewel dit iets beter is dan voorheen, komt de stijging vooral doordat particuliere verhuurders hun woningen massaal verkopen vanwege nieuwe regelgeving. Dit is echter een tijdelijk effect, dat naar verwachting in 2026 zal afnemen.
Voor veel woningzoekenden – met name starters, alleenstaanden en gezinnen met een beperkt budget – is kopen überhaupt niet haalbaar. Huren lijkt dan het alternatief, maar juist daar ontstaat druk: het aantal huurwoningen krimpt, prijzen stijgen, en het aanbod sluit lang niet altijd aan op de vraag. Daardoor blijven veel mensen tussen wal en schip vallen.
Flexibele huisvesting als onbenutte kans
In het huidige woninglandschap verdient flexibele huisvesting een prominentere rol. Deze vorm van tijdelijk wonen, in modulaire nieuwbouw of getransformeerde panden, wordt als (tussen)oplossing nog vaak over het hoofd gezien. Terwijl het juist helpt bij het overbruggen van tijdelijke knelpunten op de markt.
Flexibele woningen zijn relatief snel te realiseren, schaalbaar en kunnen eenvoudig worden aangepast aan verschillende behoeften zoals de grootte en aanvullende faciliteiten.
Tijd voor gecombineerde oplossingen
Kortom: het is tijd om de flexibele huisvesting te omarmen. Op korte termijn kan het bijdragen om de druk op de woningmarkt te verlichten, terwijl het op de langere termijn als flexibele schil schommelingen in vraag en aanbod kan blijven opvangen. De tijd van óf-óf-denken is voorbij. Alleen met een combinatie van structurele én flexibele oplossingen kan de wooncrisis duurzaam worden aangepakt.
